Aktualności - Żłobek 50 | Żłobek nr 50

Jak rozmawiać z dzieckiem o wojnie?

Drodzy Rodzice,
wciąż odnajdujemy się w nowych, trudnych dla nas wszystkich realiach i próbujemy robić wszystko, aby funkcjonować dalej i być silnym, także dlatego by móc nieść pomoc innym. Tydzień temu odbyła się konferencja Rzecznika Praw dziecka, na której zebrało się grono specjalistów, w dużej mierze psychologów zajmujących się traumami, aby podzielić się swoją wiedzą jak rozmawiać z dziećmi na temat wojny/konfliktów zbrojnych. Mam nadzieję, że wiedza ta trochę wspomoże Państwa w temacie rozmowy z dziećmi na temat wojny. Co prawda dotyczy to raczej dzieci starszych, natomiast wiem, że wiele dzieci żłobkowych ma starsze rodzeństwo, dlatego pozwoliłam sobie zebrać w jednym miejscu tych parę myśli od specjalistów.
Jak rozmawiać z dzieckiem o wojnie?
Należy sobie przede wszystkim odpowiedzieć na pytanie KIEDY należy z dzieckiem rozmawiać o wojnie? Bo zarówno treści, jak i w następstwie poziom tych treści, zawsze dostosowujemy do wieku dzieci np. z 3 letnim dzieckiem raczej nie poruszamy tematu wojny, chyba że wyraźnie dopytuje lub jest ciekawe – wtedy także poziom treści musi korespondować z poziomem emocjonalnym dziecka.
Ze starszymi dziećmi sprawa jest trochę inna, owszem rozmawiamy jak najbardziej, ale sprawdzamy przede wszystkim czy dziecko CHCE rozmawiać, bo jeśli to my jesteśmy inicjatorami rozmowy a dziecka niekoniecznie interesuje ten temat, to nierzadko siejemy w dzieciach lęk. Jeśli dziecko NIE CHCE rozmawiać, ale chcemy sprawdzić czy wynika to z niechęci czy może z tego, że dziecko jest wycofane, możemy dopytać czy możemy mu w czymś pomóc, jak się czuje? Ważne jest bycie mimo wszystko w kontakcie. Jeśli natomiast dziecko jest aktywne i samo szuka treści związanych z aktualną sytuacją i dopytuje nas – podążajmy za dzieckiem, odpowiadajmy na pytania.
Pamiętajmy, że:
· sami musimy być spokojni bo jesteśmy nośnikiem spokoju dla naszego dziecka
· nie popadajmy w katastrofizację (nie obarczamy dziecka swoim lękiem), to może powodować ostre reakcje na stres w późniejszym czasie
· zachowujemy otwartość do dzieci
· starszym dzieciom nie ograniczajmy nagle mediów społecznościowych (nie zmieniajmy rutyny), może to spowodować zaburzone poczucie bezpieczeństwa
· nie dokładajmy nagle nowych zajęć i nie odbierajmy tych co były (poczucie bezpieczeństwa to m.in. stałość)
· aby sprawdzać skąd dziecko czerpie informacje (rozmawiamy z dzieckiem o fake newsach)
· możemy zaangażować dzieci w akcje pomocowe (w poczuciu zagrożenia bardzo ważne jest poczucie sprawczości i skoncentrowanie na zadaniach – obniża to poziom lęku)
· w przeżywaniu kryzysu najważniejsze jest bycie razem i poczucie, że jesteśmy blisko siebie; przytulajmy się dużo
· my dorośli dajemy dziecku sposób aby radzić sobie z tą sytuacją; to my pokazujemy jaką drogę obrać
· nie jesteśmy w stanie przewidzieć co się stanie, nie mamy na to wpływu co się wydarzy (podobnie jak nie mamy wpływu na wypadki), ALE możemy zapewnić dziecku TU i TERAZ poczucie bezpieczeństwa
My wszyscy musimy się zmierzyć z obecną sytuacją (konflikt globalny), zadbać przede wszystkim o swoje bezpieczeństwo emocjonalne, aby w dalszej kolejności dawać spokój dzieciom i odnaleźć się w nowej, innej rzeczywistości.
Materiał został opracowany na podstawie konferencji z Rzecznikiem Praw Dziecka z dnia 2.03.2022r
Przewiń do góry
Przejdź do treści