Aktualności | Żłobek nr 66

Katar w żłobku, czyli kilka słów od pielęgniarki.

KATAR

 

Katar, czyli nieżyt nosa, jest najczęstszym objawem patologii występujących w drogach oddechowych. Wynika to z roli, jaką nos pełni w organizmie człowieka (czyli oczyszczanie, nawilżanie i ogrzewanie powietrza), chroniąc dolne drogi oddechowe.

Katar powstaje jako reakcja na działanie czynników szkodliwych na błonę śluzową nosa i zatok przynosowych. Najczęściej jest jednym z objawów wirusowej infekcji dróg oddechowych.

Objawia się wyciekaniem z nosa wydzieliny o różnej gęstości i zabarwieniu, kichaniem, uczuciem blokady nosa, powodującym oddychanie przez otwarte usta, oraz kaszlem (gdy katar spływa po tylnej ścianie gardła i prowokuje odkasływanie).

Infekcji wirusowych, które najczęściej są przyczyną kataru, nie leczymy przyczynowo, a jedynie objawowo, pomagając organizmowi dziecka zwalczyć patogen. Celem, do którego należy dążyć, jest przywrócenie drożności nosa i ułatwienie dziecku oddychania. Robimy to poprzez usuwanie nadmiaru wydzieliny oraz zmniejszenie obrzęku śluzówek i udrożnienie ujścia zatok przynosowych.

Należy często czyścić nos poprzez wydmuchiwanie wydzieliny naprzemiennie z obydwu dziurek. U dzieci, które nie potrafią wydmuchać noska, wydzielinę można usuwać wytwarzając niewielkie podciśnienie (urządzenia typu gruszka, frida, itp.). Pamiętać jednak trzeba przy tym, aby nie wkładać końcówki urządzenia do nosa, gdyż może to, mimo początkowej poprawy drożności nosa, spowodować narastanie obrzęku i zwiększenie wydzielania śluzu, nasilając problem. Dodatkowo, używanie urządzeń generujących większe podciśnienie (np. podłączanych do odkurzacza) może być przyczyną zapalenia ucha środkowego. Upłynnianie, a tym samym łatwiejsze usuwanie wydzieliny można uzyskać poprzez zakraplanie soli fizjologicznej do obydwu dziurek w pozycji leżącej lub wykonywanie dziecku inhalacji z soli fizjologicznej (dodatkowo nawilży ona drogi oddechowe) kilka razy dziennie.

Warto również pamiętać o odpowiedniej wilgotności powietrza w pomieszczeniach, w których przebywa dziecko, częstym wietrzeniu mieszkania oraz spacerach. Nie wolno palić tytoniu w obecności dziecka.

Dziecko z katarem lub przeziębieniem powinno być odpowiednio nawodnione, co sprzyja nawilżeniu błon śluzowych i rozrzedzeniu wydzieliny, oraz mieć zapewniony spokój i możliwość odpoczynku.

Pomocne w katarze u dziecka jest stosowanie olejków eterycznych (np. eukaliptusowy, sosnowy), które dają poczucie udrożnienia nosa. Dostępne są w formie maści do nacierania lub maści stosowanej pod nos. Preparaty te należy jednak przeanalizować pod kątem składu, sposobu aplikacji i możliwości stosowania w zależności od wieku dziecka.

Ważnym elementem w walce z katarem bywają również leki obkurczające błonę śluzową nosa, przez co zmniejszają obrzęk, ilość wydzieliny i ułatwiają oddychanie. Należy je jednak stosować w porozumieniu z lekarzem, w większości przypadków nie dłużej niż 2-4 dni, ponieważ przy dłuższym stosowaniu mogą wysuszać błonę śluzową nosa, a nawet powodować krwawienia.

Dzieci z katarem nie powinny przebywać w większych skupiskach z innymi dziećmi, np. w żłobkach. Nie potrafią one jeszcze samodzielnie dbać o swoją higienę, dmuchać nosa i myć rąk, nieświadomie przekazując drobnoustroje wywołujące katar innym dzieciom.

Wirus, który u jednego dziecka wywoła „tylko” katar, w organizmie innego może spowodować np. zapalenie ucha lub zapalenie oskrzeli. Zdrowienie dziecka w warunkach domowych jest optymalne również z tego powodu, że nie narażamy go na kontakt z innymi, potencjalnie chorymi dziećmi, u których objawy infekcji mogą nie być jeszcze widoczne. Ograniczamy tym samym możliwość zakażenia dodatkowym patogenem obrzękniętych błon śluzowych dróg oddechowych i umożliwiamy dziecku szybszy powrót do dobrej formy.

Agata Otok- st.pielęgniarka

Przewiń do góry Przejdź do treści